२०८१ साउन ९, बुधबार
Health Aawaj logo
गृहपृष्ठसमाचारउत्कृष्ट निजामती कर्मचारी नर्स उषादेवी भन्छिन्, ‘बिरामीलाई सन्तुष्ट पार्नु मेरो कर्तव्य हो’

उत्कृष्ट निजामती कर्मचारी नर्स उषादेवी भन्छिन्, ‘बिरामीलाई सन्तुष्ट पार्नु मेरो कर्तव्य हो’


शुक्रराज ट्रपिकल तथा सरुवा रोग अस्पतालकी आईसीयु नर्सिङ इन्चार्ज हुन्–उषादेवी देवकोटा । उनी विगत २५ वर्षयता नर्सिङ पेसामा आवद्ध छिन् । यस वर्षको निजामती सेवा दिवसको अवसरमा उनलाई सरकारले उत्कृष्ट निजामती कर्मचारीको रुपमा पुरस्कृत गर्ने निर्णय गरेको छ । छैटाै तहकी नर्सिङ अधिकृत उनले यससँगै १ लाख राशीको पुरस्कार हात पारेकी छन् ।

सरकारको यो निर्णयबाट देवकोटा निकै खुशी छिन् । तर, उनी यसको श्रेय शुक्रराज अस्पतालको टीमलाई दिन्छिन् । अस्पतालको विस्तारमा उनले ल्याएका प्रस्तावलाई अस्पताल प्रशासन र निर्देशकले कहिल्यै पनि आनाकानी गरेनन् । त्यसैले उनको काम गर्ने इच्छाशक्ति पनि डगमगाएनन् ।

निजामती क्षेत्रमा राम्रा काम गर्ने कर्मचारीलाई सरकारले पुरस्कृत गर्छ भन्ने उनले सुनेकी थिइन् । यद्यपि, आफूलाई नै सरकारले पुरस्कृत गर्ला भन्ने सोचेकी पनि थिइनन् । ‘मलाई कसैले पुरस्कृत गरोस् या नगरोस्, त्यसमा मलाई सरोकार थिएन,’ ४९ वर्षीया देवकोटा भन्छिन्, ‘बिरामीलाई सन्तुष्ट पार्नु मेरो कर्तव्य हो ।’ त्यसो त उनी धेरैजसो समय अस्पतालमै बिताउन चाहन्छिन् । बिदाको दिन पनि उनलाई घर बस्न मन लाग्दैन् । सकभर अस्पताल नै आउने प्रयास गर्छिन् । यही कामप्रतिको लगाव, इच्छाशक्ति, भिजन र कुनै कुरा पनि लोभ लालच नगरेको प्रतिफल अहिले आएर पाएको उनी बताउँछिन् ।

४ वर्षअघिको कुरा हो । शुक्रराज अस्पतालमा आईसीयु कक्ष निर्माण गर्ने कुरा भयो । आईसीयु बनाउने क्रमममा उनले पनि केही सुझाव दिइन् । आईसीयुमा चाहिने इक्युपमेन्टदेखि बिरामीलाई दिइने सेवाका बारेमा उनले आफ्ना धारणा राखेकी थिइन् । त्यहीअनुसार नै आईसीयु तयार भयो । ‘आईसीयु कक्ष बनाउने बेलामा मैले पनि आफ्नो धारणा राख्ने मौका पाएको थिएँ,’ उनी भन्छिन्, ‘अस्पताल प्रशासन र निर्देशकले मेरो कन्सेप्टलाई मन पराएर सहयोग गर्नुभयो ।’ त्यसपछि काम गर्ने इच्छाशक्ति भयो भने सबैको साथ पाइदो रहेछ भन्ने उनलाई लाग्यो ।

यत्तिकैमा विश्वमा कोरोनाले महामारी रुप लिन थाल्यो । नेपालमा पनि त्यत्तिकै त्रास थियो । उनी पनि निकै डराएकी थिइन् । शुक्रराज अस्पतालमा आईसीयु निर्माण गर्ने कुरा भयो । उनले त्यसमा पनि आफ्नो कन्सेप्ट अस्पताल प्रशासन र निर्देशकलाई सुनाइन् । उनको कन्सेप्टलाई मन पराए । त्यहीअनुसार आईसीयु कक्ष निर्माण सुरु भयो । जति आईसीयुका बेड थपिँदै जान्थे, उनी त्यति नै डराउन थालिन् । उनलाई लाग्थ्यो यी बेडमा कोरोनाका बिरामी आउँदा कतै मैले कसैको साथ नपाउने पो हो कि, म एक्लैले कोरोनाका बिरामीको केयर गर्नुपर्ने हो कि ? यी कुराले उनी निकै डराउँथिन् ।

तर, जब कोभिडका बिरामी आईसीयुमा आउन थाले उनमा बिस्तारै डर हराउन थाल्यो । उनले अस्पतालका सबैको साथ पाइन् । अहिले आईसीयुका २० वटै बेडमा कोभिडका बिरामी छन् । बिरामीको सेवामा दिनरात नभनी खटिएकी छिन् ।

उनलाई सन्तुष्ट त्यतिबेला मिल्छ जब कोरोना संक्रमितको मुहार हँसिलो देख्छिन् अनि बिरामीका आफन्तको मिठो प्रतिक्रिया सुन्छिन् । ‘कोभिडका बिरामीलाई उनीहरुका आफन्तले भेट्न पाउँँदैनन्,’ उनी भन्छिन्, ‘अस्पतालमा आएका आफन्तलाई हामीले भाइबरमा भिडियो कल गरेर देखाइदिन्छौं । अनि उहाँहरु हाम्रो केयरिङ देखेर खुशी हुनुहुन्छ त्यतिबेला उहाँहरुले दिएको प्रतिक्रिया सुन्दाको खुशी त बयान गर्नै सक्दिनँ ।’

२५ वर्षयता नर्सिङ पेसामा आवद्ध उनी ०६३ देखि शुक्रराज अस्पतालमा कार्यरत छिन् । २०४८ सालमा लोकसेवा आयोगबाट नाम निकालेर सरकारी सेवा सुरु गरेकी उनले पोखरास्थित पश्चिमाञ्चल क्षेत्रीय अस्पतालमा सुरुको ६ वर्ष काम गरिन् । त्यसपछि १२ वर्ष वीर अस्पताल र २ वर्ष जनकपुर अञ्चल अस्पतालमा काम गरेकी छिन् ।

वीर अस्पतालमा काम गर्दा उनले डा. उपेन्द्र देवकोटासँग काम गर्ने मौका पाएकी थिइन् । एकदिन उनी वीर अस्पतालमा बिरामीहरुको केयर गरिरहेकी थिइन् । त्यहिबेला डा. देवकोटाले उनलाई आफ्नो वार्डमा आएर बिरामीको कसरी हेरचाह गर्ने सिक भने । डा. देवकोटा उनी एउटै जिल्लाको भएकाले उनलाई छोरीजस्तै व्यवहार गर्थे । ‘डा. देवकोटाको वार्डमा बसेर मैले मेरा सिनियरहरुले पेसेन्ट केयर गरेको देखेँ,’ गोरखाको पालुङटारमा जन्मिएकी देवकोटा भन्छिन्, ‘उहाँहरुले बिरामीलाई केयरिङ गरेको देखेर म प्रभावित भएँ ।’

पोखरास्थित नर्सिङ कलेजबाट पीसीएल नर्सिङ अध्ययन गरेकी उनले वीर अस्पतालमा काम गर्दै बौद्धस्थित स्तुपा कलेजबाट बिएन नर्सिङ गरेकी हुन् । हाल उनी बालाजुमा बस्दै आएकी छिन् । उनकी एक २३ वर्षीया छोरी छिन् । उनी एमबीए गर्दैछिन् ।


क्याटेगोरी : समाचार



तपाईको प्रतिक्रिया दिनुहोस


ट्रेण्डिङ